و تو نيستى مگر آدمى مثل ما در صفات بشريت ، پس به چه چيز ، خود را بر ما برتر مىدانى و دعوى رسالت مىكنى و مىگويى فرستادهء خدا مىباشى ؟ و حقيقت اين است كه گمان مىبريم كه تو در ادّعاى خود از دروغگويانى ! ( آيهء 187 ) ( فَأَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًا مّنَ السَّمَآءِ إِن كُنتَ مِنَ الصدِقِينَ ) لغت : كِسَف به معنى يك قطعه و يا يك پاره مىباشد . تفسير : اگر تو از راستگويان هستى كه بر ما به جهت نافرمانى ما تو را عذاب فرود خواهد آمد ، پس فرود آور و بيفكن ؛ يعنى خداى خود را بگو تا بيفكند بر ما پاره‌اى از آسمان را و ما را به آن هلاك كند . و اين مطلب را به عنوان استهزا مىگفتند . و ممكن است به اين معنى باشد كه چون ما را تهديد به عذاب مىكنى ، پس قطعه‌اى از آسمان بر سر ما فرود آور . تبصره : آيهء شريفه اشعار دارد به آن كه اين جماعت ، چنان در كفر و انكار و تكذيب مصمم بودند كه هيچ ميلى به هدايت و ايمان نداشتند ، و ابداً در طريق نجات و سعادت قدم نمىگذاشتند ، به حدّى كه طلب عذاب و درخواست عقاب نمودند ؛ و اگر اندكى ميل به سعادت و ايمان داشتند ، طلب عذاب نمىنمودند ؛ بلكه در پى هدايت شدن بودند . و آخر الامر طغيان آنها از حد گذشت . ( آيهء 188 ) ( قَالَ رَبّى أَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُونَ ) تفسير : شعيب گفت : پروردگار من به آنچه مىكنيد از پرستش بت‌ها و احتكار طعام و كم‌فروشى و ساير نافرمانىها داناتر است ؛ يعنى عذابى كه مكافات اين اعمال قبيحه باشد ، در وقت مقدَّر خواهد آمد .